KILKA SŁÓW O „SMOKOPOLITANIE”


„Smokopolitan” to niezależny magazyn ogólnofantastyczny, którego celem jest tworzenie platformy wydawniczej dla młodych, zdolnych twórców w ramach idei „fani dla fanów”. Chcemy, by pocztkujcy autorzy fantastyki ponownie mieli możliwość publikowania swoich pierwszych tekstów na łamach prasy i aby polscy czytelnicy mogli poznawać nowych pisarzy tego gatunku. A mówiąc prościej – chcemy, aby w fantastyce panowało radosne, twórcze ożywienie.

Kiedy?
„Smokopolitan” jest kwartalnikiem – kolejne numery będą ukazywać się mniej więcej w trzymiesięcznych odstępach i będą dostępne na największych polskich konwentach.

Za ile?
Ponieważ „Smoko” to pismo przede wszystkim fanowskie, chcemy je udostępniać bezpłatnie. „Smokopolitan” w formacie elektronicznym (PDF, EPUB, MOBI) można pobrać za darmo z naszej strony internetowej www.smokopolitan.pl, natomiast wydanie papierowe można otrzymać za cenę stanowiącą równowartość jego wydruku.

NASZA REDAKCJA

Redaktor naczelna: Elin Kamińskaelin.kaminska@smokopolitan.pl

Wydawca: Fundacja „Historia Vita”, reprezentowana przez Pawła “Hasana” Ścibiorka

Konsultacja redakcyjna: Paweł Majka, Karolina Łukasik, Magdalena Kucenty

Skład i łamanie tekstu: Olga Furman, Krzysztof Bernacki

Wydanie elektroniczne: Anna Jakubowska

Korekta: Katarzyna “Ofelia” Koćma, Michał Szymański, Monika Doerre, Anna Jakubowska

IT: Błażej Kardyś

Grafika: Elżbieta Głowacka, Adriana Depta, Alicja Marczyk, Anna Kędzior, Daria Lebida, Katarzyna Pieróg

Współpraca: Andrzej Pilipiuk, Sebastian Uznański, Paweł Majka, Szymon Żakiewicz, Michał Cholewa, Piotr W. Cholewa, Błażej Kardyś, Marcin Kłak, Paweł Ściborek, Monika Szymańska

WSPÓŁPRACUJĄ ZE SMOKOPOLITAN

GRAFIKA: Anna “Tom” Tomiczek, Elżbieta Głowacka, Daria “Dar-chan” Lebida, Monika Gluza, Jarosław Morzyniec, Alicja Marczyk, Anna Kędzior, Kornelia Błaszczyk, Nina Sosenko, Wojciech Walas

AUTORZY TEKSTÓW: Maciej Maciejewski, Michał Marzec-Remiszewski, Anna Jakubowska, Karolina Łukasik, Krzysztof „Jaxa” Rudek, Jarosław Urbaniuk, Andrzej Pilipiuk, Sebastian Uznański, Simon Zack, Tomasz “Smok” Wolski, Piotr W. Cholewa, Michał Cholewa,

Prosimy o przesyłanie wszystkich maili dotyczących czasopisma na adres:

redakcja@smokopolitan.pl

Antologia Wolsung – tom 1 – recenzja

Pierwszy tom Antologii Wolsung to debiut wydawnictwa Van Der Book. Jest to zbiór opowiadań osadzonych w realiach systemu RPG Wolsung. Myli się jednak ten, kto uważa, że książka ta ma sens tylko dla zagorzałych wielbicieli tej gry. Niniejsza antologia to dobry zbiór opowiadań, który może być czytany w całkowitym oderwaniu od reszty Wolsungowego świata.tom1_wizu_400x615Wszystkie opowiadania wchodzące w skład zbioru łączy uniwersum i niewiele poza nim. Z pewnością osoby znające grę RPG mogą zauważyć więcej znajomych elementów. Na pewno znajomość realiów ułatwia chociażby zrozumienie odniesień do różnych krajów (choć to łatwo nadrobić przeglądając zamieszczone na końcu mapki). Jednak nawet nie mając tej wiedzy można bez najmniejszych oporów czytać poszczególne teksty. W zupełności wystarczy wiedza, że świat Wolsunga jest wzorowany na naszym oraz że jest to świat steampunkowych bohaterów, dżentelmenów i łotrów.

Na antologię składa się trzynaście tekstów. Część z nich napisana została przez uznanych pisarzy – między innymi Krzysztofa Piskorskiego, Pawła Majkę, Simona Zacka czy Macieja Guzka. Z kolei inne opowiadania to zgłoszenia nadesłane na konkurs literacki na teksty osadzone w świecie Wolsunga. W zbiorze znajduje się siedem prac konkursowych, jednakże są one krótsze niż opowiadania stworzone przez znanych pisarzy. Warto zauważyć, że chociaż, jak w każdej antologii, opowiadania różnią się poziomem, to jednak te konkursowe wcale nie odstają bardzo od tekstów profesjonalistów. Książka, którą otrzymaliśmy, jako całość jest ciekawa i zwyczajne dobrze się ją czyta.

Najmocniejszym tekstem zbioru są Czarne Jaskółki Macieja Guzka. Jest to zarazem najdłuższe z publikowanych opowiadań. Autor w swoim tekście nie tylko przedstawia fascynującą historię, ale też porusza kilka istotnych tematów. Pisarz pokazuje problematykę relacji Polsko-Śląskich. Co ważne, czyni to w sposób pozwalający czytelnikowi na zachowanie własnego zdania. Tekst zahacza także o inne zagadnienia – zwłaszcza te związane z rozwarstwieniem społecznym i relacją pomiędzy pracownikami a właścicielami firm. Chociaż realia Dymnika bardziej przypominają Śląsk z początków dwudziestego wieku niż współczesne korporacje, to jednak wiele z tego, co opisał autor, jest wciąż aktualne.

Zupełnie inny nastrój ma otwierające zbiór opowiadanie Krzysztofa Piskorskiego – Archibald Compton i zaginione miasto Enli-La. Autor traktuje tu steampunkową konwencję z dużym poczuciem humoru. Tekst jest bardzo lekki i czyta się go błyskawicznie. Łatwo tez można sobie wyobrazić wcielanie się w bohaterów opowiadania podczas sesji RPG. Opowiadanie to jednak w mniejszym stopniu inspiruje nas do rozważań.

Konkursowa Królowa Atlantydy Igora Myszkiewicza to znowu dużo cięższy tekst. Zamiast prezentować lekkość awanturniczej formy, autor postanowił sięgnąć po mroczniejszą tematykę. Podobnie do Krzysztofa Piskorskiego osadził akcję wśród odkrywców jednak wymowa utworu jest zupełnie odmienna. Również inni konkursowi pisarze sięgali po mniej wesołą tematykę – zarówno Colossus Mateusza Bielskiego jak i Przebudzenie Karola Woźniczaka są bardziej poważne niźli tylko awanturnicze. Najcięższym z opowiadań konkursowych jest zaś Głód Huberta Sosnowskiego. Na szczęście wśród młodych adeptów pióra pojawiła się tez bardziej optymistyczne pomysły. Przykładem może tu być tekst Sylwii Finklińkiej o ekspedycji badawczej. Również Dobre Zakończenie Zbigniewa Szatkowskiego jest lekkie i co więcej napisane dużym przymrużeniem oka.

Trudno by w recenzji każdemu opowiadaniu poświęcać osobny ustęp i oceniać indywidualnie każdy utwór. Kilka spośród prac zebranych w Antologii Wolsung jest zdecydowanie wartych uwagi. Inne stanowią po prostu przyjemną lekturę. Przed sięgnięciem po książkę mogłem się obawiać o jej jakość, gdyż nie dość, że zawiera ona opowiadania inspirowane grą, to jeszcze ponad połowa pisana jest przez twórców bez wielkiego dorobku. Szczęśliwie po lekturze wyraźnie widać, że w antologii nie znajdziemy tekstów słabych i chociaż nie wszystkie są wybitne to warto czekać na drugi tom i zobaczyć jak z Wolsungiem poradzili sobie kolejni doświadczeni i początkujący twórcy.

——————————————————————————————————————————————

Autorem recenzji jest Marcin “Alqua” Kłak. Zdjęcie książki pochodzi ze strony wydawnictwa Van Der Book  – wydawcy Antologii Wolsung.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Dziękujemy za zainteresowanie Smokopolitan!

Jesteśmy pismem całkowicie bezpłatnym (również opłata za wersję papierową pokrywa jedynie koszt wydruku pisma). Aby się rozwijać i wydawać kolejne numeru potrzebujemy jednak Waszego wsparcia. Klikając poniższy przycisk, poza pobraniem 'Smoko', bedziesz mógł/mogła również przekazać nam drobne wsparcie przez Dotpay.
Wesprzyj i pobierz
Jeśli wolisz po prosu pobrać 'Smoko', poniższy link pozwoli Ci pobrać wybrany plik.
Pobierz